پنجره طوقی

مثلث

غم نان و غم جان نه

.

با دستان تهیهر شب در گرداب 

                  موج و وهم  شبانه وآسوده گی  نه

وتر قائم  و شیدا و مفتون  زاویه

که از نرگس مست اش شراره می بارد

اما چون سبویی ، دستانی بر گردن   

 ساغر طناز نجوایش  در گوش 

پی یاپی پر می کند ، پیاله 

 من تهی

از سر مستی و مدهوشی نیست پروا

در مستی این خمار طی می شود

رهی که مقصد اش نیست

از خودو زمین و زمان شکوه باید

ای سالکان طی طریق

در کدامین پگاه عازم من بر جای ؟                 

با دست و سر وروی ریش

چه سازم چاره درد خویش 

    R@kh

بیست و چهارم مرداد نود ویک