پنجره طوقی

دار

مدتهاست به دار

آویخته ای مرا

قلم بردار

مرا از سپیدی برهان

گونه سرد مرا قرمز

لبان اشیاق مرا

رنگ بوسه بزن

       r@kh

بیست و سوم خرداد نود و یک

چون منصور

از دار عشق ات

سحر را بنگرم

باکم نیست

گر عشق تو کافری ست

من زاده کفر دل خویشم

       r@kh

دهم تیر نود و یک